Ouwe Stoep
Baron Huberthus en de opstand in de Doelesteeg
In 1534 lag de Oude Doelesteeg nog aan de haven van de Middelzee, die toen tot in het hart van Leeuwarden liep. Het hele gebied was van Baron Leopold van den Stoephe den Ouwden, rijk en van Pruisische komaf. Zijn enige zoon Huberthus was op zijn negende al zo sterk dat hij bij een stoeipartij een bediende brak. Hij schrok er zo van dat hij zijn krachten nooit meer tegen mensen zou gebruiken.
Lees de hele legende
Op zijn zeventiende stierven zijn ouders, twee dagen voor zijn achttiende verjaardag. Te jong om te erven, zei de wet, en dus viel alles toe aan de stadhouderlijke adel. Huberthus verzette zich, belandde in de kerkers van Het Blockhuys en ontsnapte na drie maanden met blote handen langs vijf wachters. Hij werd vogelvrij verklaard en verdween met de noorderzon.
Vijftig jaar hoorde niemand iets van hem. Hij was walvisvaarder geworden op Groenland, voer met Jan, Pier, Tjoris en Corneel, en ving als enige ooit walvissen zonder hulpmiddelen. Maar zijn bezit vergat hij nooit.
In 1584 kwam hij terug, 68 jaar oud, met zeven uit de kluiten gewassen zonen. Het Leeuwarder volk, al jaren onderdrukt, koos massaal zijn kant. Zes dagen duurde de opstand, met het hoofdkwartier precies midden in de Oude Doelesteeg, waar de soldaten van de adel niet durfden te komen. Vanwege zijn leeftijd noemde iedereen hem al snel de Ouwe Stoep.
Na de overwinning werd er in en rond het hoofdkwartier een volksfeest gegeven waarvan de echo nog altijd door het café klinkt. Dat café draagt de bijnaam van de oude baron nog steeds met trots.
Zo vertellen ze het in de Doelesteeg. Of het klopt? Vraag het na middernacht aan de bar.